Wybór najlepszych prawych obrońców w 2026 roku nie jest prosty — na tej pozycji liczą się dziś nie tylko solidna gra w defensywie, lecz także szybkość, skuteczne podłączanie się do akcji i wkład w rozegranie. W tym artykule przedstawiam mój ranking 12 zawodników oraz analizuję ich aktualną formę, mocne strony i znaczenie dla zespołów. Sprawdź, kto zasłużył na miejsce w czołówce i którzy piłkarze mogą jeszcze awansować w zestawieniu.
Ranking obejmuje 12 prawych obrońców, którzy wyróżniają się formą, regularnością i wpływem na grę zespołu. Oceniając ich, uwzględniam gole i asysty, minuty na boisku, pojedynki, odbiory, dośrodkowania oraz pracę w defensywie. Dzięki temu zestawienie łączy sprawdzonych liderów z zawodnikami, którzy w ostatnich miesiącach zyskali na znaczeniu.
Przyglądam się każdemu piłkarzowi z osobna i zestawiam statystyki z jego grą: oceniam mocne strony, dyspozycję oraz rolę w drużynie. Pokazuję, kto najlepiej łączy obronę z atakiem, kto imponuje regularnością, a komu brakuje jeszcze argumentów, by walczyć o czołowe miejsce.
Porównanie prawych obrońców uwzględnionych w rankingu
| Piłkarz | Mocne strony | Rola i wpływ na grę | Wyzwania lub niewiadome |
|---|---|---|---|
| Achraf Hakimi | Szybkość, rajdy, wsparcie rozegrania, skuteczne interwencje i coraz lepsza gra w obronie. | Łączy ofensywne wejścia z pressingiem i zabezpieczaniem prawej strony PSG. | Wysokie ustawienie może pozostawiać wolną przestrzeń za jego plecami. |
| Jurriën Timber | Solidna obrona, spokój przy piłce, szybkie decyzje, wszechstronność. | Wspiera rozegranie Arsenalu, schodzi do środka i może grać na różne sposoby taktyczne. | Po kontuzji musi odzyskać zdrowie, rytm meczowy i pewność w pojedynkach. |
| Pedro Porro | Dynamika, dośrodkowania, strzały z dystansu i ofensywna energia. | Współpracuje ze skrzydłowym, obiega go lub schodzi do środka; doświadczenie zdobywa również w reprezentacji Hiszpanii. | Musi nadal dbać o powroty po stracie i zabezpieczanie flanki. |
| Marcos Llorente | Energia, szybkość, wszechstronność i intensywność przez cały mecz. | Pomaga w obronie i ataku, może kryć skrzydłowego, asekurować środek lub wspierać ofensywę. | Jego wpływ często wynika z pojedynków, przechwytów i pracy bez piłki, a nie z efektownych zagrań. |
| Jules Koundé | Regularność, szybkość, dobre ustawianie się, skuteczna gra jeden na jednego i dokładne podania. | Daje Barcelonie możliwość gry na prawej obronie lub w środku defensywy, a także wyprowadza piłkę spod pressingu. | Opis nie wskazuje istotnych słabości; jego atutem jest utrzymywanie równowagi i elastyczności taktycznej. |
| Konrad Laimer | Pressing, intensywność, odbiory, przechwyty i elastyczność. | Odzyskuje piłkę wysoko, zamyka linie podań i wspiera Bayern zarówno w obronie, jak i ataku. | Kluczowe jest utrzymanie wysokiej intensywności przez pełne 90 minut. |
| Marco Palestra | Odwaga w ataku, przyspieszanie akcji, dośrodkowania i coraz pewniejsza obrona. | Utrzymuje szerokość, wbiega w wolne przestrzenie i rozwija się jako młody zawodnik Serie A. | Jego dalszy rozwój zależy od liczby minut, roli w zespole i regularności. |
| Matheus Nunes | Dynamika, szybkość, prowadzenie piłki i wszechstronność. | W Manchesterze City może bronić szeroko, schodzić do środka i wspierać rozegranie oraz szybkie przejścia do ataku. | Ofensywne wypady wymagają asekuracji ze strony kolegów; ważne będzie regularne występowanie na tej pozycji. |
| Denzel Dumfries | Siła fizyczna, szybkość, odwaga i groźne wejścia w pole karne. | Jako wahadłowy Interu atakuje dalszy słupek, dopada do odbitych piłek i otwiera przestrzeń kolegom. | Jego wejścia nie zawsze kończą się golem lub asystą, ale zmuszają defensywę do reakcji. |
| Reece James | Siła w pojedynkach, precyzyjne dośrodkowania, opanowanie pod pressingiem i wszechstronność w rozegraniu. | Wspiera ataki Chelsea, schodzi do środka, podaje w pole karne i może pełnić rolę dodatkowego pomocnika. | Urazy ograniczają regularność i utrudniają utrzymanie formy przez cały sezon. |
Achraf Hakimi łączy ofensywną siłę z coraz pewniejszą grą podczas obrony
Achraf Hakimi łączy szybkość z groźnymi wejściami za linię obrony, dlatego pomaga PSG błyskawicznie przechodzić od pressingu do ataku. Nie ogranicza się do dośrodkowań: schodzi do środka, wspiera rozegranie i tworzy przewagę w ostatniej tercji. Przy tym dobrze wybiera moment do ataku, a po stracie szybko wraca na pozycję.
Coraz pewniej broni pojedynków i pilnuje przestrzeni za plecami. Choć gra wysoko i zostawia rywalom wolny korytarz, trafniej ocenia, kiedy doskoczyć do przeciwnika, a kiedy opóźnić akcję i poczekać na wsparcie. Dzięki szybkości, odwadze i lepszej dyscyplinie Hakimi jest kompletnym prawym obrońcą, który wpływa na mecz zarówno rajdami, jak i skutecznymi interwencjami.
Jurriën Timber błyszczy jako część mistrzowskiego arsenału, ale wraca po kontuzji
Jurriën Timber łączy solidną obronę z napędzaniem ataków. Dzięki spokojowi przy piłce, szybkim decyzjom i schodzeniu do środka daje Arsenalowi dodatkową opcję w rozegraniu. Potrafi też wyjść wysoko i zagrywać między formacjami, więc pomaga drużynie kontrolować mecz — a taki zestaw cech jest niezwykle cenny w walce o mistrzostwo.
Poniżej znajdują się najważniejsze atuty Timbera i kwestie, które mogą wpłynąć na jego rolę w zespole:
- Łączy solidną obronę z umiejętnością wspierania ataków.
- Spokój przy piłce i szybkie decyzje pomagają Arsenalowi w rozegraniu.
- Wszechstronność daje trenerowi kilka opcji taktycznych.
- Zdrowie, rytm meczowy i pewność w pojedynkach pozostają kluczowymi niewiadomymi.
Największą niewiadomą pozostaje zdrowie Timbera. Po poważnej kontuzji potrzebuje czasu, by odzyskać rytm meczowy i pewność w pojedynkach. Jeśli będzie regularnie grał, może wzmocnić całą prawą stronę Arsenalu. Co więcej, jego wszechstronność daje trenerowi kilka opcji taktycznych, a gdy Timber nie występuje, trudno zastąpić jego jakość w rozegraniu.
Pedro Porro napędza atak i zyskuje dzięki występom dla Hiszpanii
Pedro Porro, prawy obrońca, zmienia spokojne rozegranie w groźny atak: rusza wysoko, szuka miejsca na skrzydle i regularnie dośrodkowuje. Łączy dynamikę z odwagą — wspiera budowanie akcji, a także potrafi zaskoczyć rywala strzałem z dystansu. Wyróżnia go ofensywna energia, choć równie ważne są jego powroty po stracie i zabezpieczanie flanki.
Gra w reprezentacji Hiszpanii daje mu doświadczenie w meczach o wysoką stawkę i pomaga nabierać pewności w rywalizacji z najlepszymi. Porro dobrze współpracuje z prawym skrzydłowym: obiega go przy linii albo schodzi do środka, by otworzyć partnerowi przestrzeń. Dla zainteresowanych: poznaj tajniki czytania gry i kontroli środka pola. Dzięki temu wnosi do ataku konkretną jakość, a kolejne udane występy mogą zwiększyć jego rolę w kadrze.
Marcos Llorente udowadnia swoją wartość na arenie Ligi Mistrzów
Marcos Llorente wnosi do gry więcej niż solidną obronę. Dzięki energii i szybkości błyskawicznie przechodzi od odbioru do ataku: najpierw zamyka rywalowi przestrzeń, a zaraz potem rusza prawym skrzydłem. Jego wszechstronność pozwala trenerowi wystawiać go do krycia skrzydłowego, asekuracji środka lub wsparcia ofensywy, nie zaniedbując obrony.
W Lidze Mistrzów Llorente imponuje intensywnością przez pełne 90 minut i odwagą w pojedynkach z najszybszymi rywalami. Nie potrzebuje efektownych sztuczek, by zmienić przebieg akcji: wystarczy dobry doskok, celne podanie do przodu albo sprint otwierający kolegom wolny korytarz. Na tym poziomie znaczenie mają właśnie takie detale, bo wygrany pojedynek, przechwyt czy wyjście spod pressingu może przesądzić o wyniku.
Jules Koundé daje Barcelonie stabilność i uniwersalność
Jules Koundé daje Barcelonie więcej niż grę na prawej obronie: potrafi uspokoić grę i zastąpić środkowego defensora, więc trener zyskuje dodatkową opcję bez transferu. Łączy szybkość z dobrym ustawianiem się, skutecznie zatrzymuje skrzydłowych w pojedynkach jeden na jednego, a przy wysoko ustawionej linii obrony dobrze broni dużej przestrzeni.
Oto najważniejsze atuty Koundé, które przydają się Barcelonie:
- wszechstronność i możliwość gry na prawej obronie lub w środku defensywy;
- szybkość, dobre ustawianie się i skuteczność w pojedynkach jeden na jednego;
- umiejętność bronienia dużej przestrzeni przy wysoko ustawionej linii obrony;
- wyprowadzanie piłki spod pressingu i dokładne podania do pomocników;
- regularność, równowaga i elastyczność taktyczna.
Francuz nie tylko odbiera piłkę, lecz także wyprowadza ją spod pressingu, dokładnie podaje do pomocników i wspiera akcje na skrzydle. Jak już schodzimy na ten temat, poznaj rodzinę, która wspiera Kamila Grosickiego. Nie szuka efektownych rajdów za wszelką cenę, dzięki czemu wnosi do gry równowagę. W rankingu prawych obrońców liczą się również regularność, wszechstronność i elastyczność taktyczna, a Koundé łączy te cechy. Niezależnie od roli Barcelona może liczyć na jego solidną grę.
Konrad Laimer imponuje pressingiem i intensywnością w Bayernie
Konrad Laimer potrafi zmienić pressing w broń Bayernu. Nie odpuszcza po stracie, błyskawicznie doskakuje do rywala i zmusza go do gry pod presją. Ponadto może ruszyć wysoko, zamknąć linię podania lub wrócić za skrzydłowym, więc zapewnia zespołowi energię i elastyczność na prawej stronie.
Laimer wyróżnia się przede wszystkim pracą bez piłki, dlatego jego formę warto oceniać przez pryzmat odbiorów, przechwytów, pojedynków i podań pod presją. Istotne jest też, jak często jego agresywne doskoki pozwalają odzyskać piłkę wysoko. Jeśli utrzymuje tę intensywność przez 90 minut, nie tylko broni, lecz także napędza pressing Bayernu.
Marco Palestra wyrasta na jedną z największych niespodzianek Serie A
Marco Palestra wyrasta na jedną z największych niespodzianek Serie A. Jego postępy ogląda się z przyjemnością: 21-letni prawy obrońca odważnie atakuje, przyspiesza akcje i coraz lepiej broni. W rankingu 12 najlepszych prawych obrońców zwraca uwagę dojrzałością, która rośnie z kolejki na kolejkę.
Z piłką Palestra utrzymuje szerokość, wbiega w wolne przestrzenie i dośrodkowuje, a bez niej coraz pewniej reaguje na zmianę strony ataku. Nie dorównuje jeszcze najbardziej uznanym zawodnikom ligi, bo jego rozwój zależy od minut, roli i regularności. Ma jednak potencjał, by dołączyć do ścisłej czołówki, dlatego warto śledzić go także w kolejnych sezonach.
Matheus Nunes odnajduje się na prawej obronie Manchesteru City
Matheus Nunes odnalazł się na prawej obronie Manchesteru City, choć wcześniej grał głównie w środku pola. Dlatego wnosi do defensywy dynamikę, odważnie prowadzi piłkę i rusza w wolne przestrzenie. Szczególnie cenię jego szybkość, która pomaga mu zarówno w pojedynkach z rozpędzonymi skrzydłowymi, jak i podczas przejść z obrony do ataku.
Jego grę na prawej obronie wyróżnia kilka istotnych cech:
- dynamika i odważne prowadzenie piłki,
- szybkość w pojedynkach z rozpędzonymi skrzydłowymi,
- umiejętność wspierania rozegrania i szybkiego przechodzenia do ataku.
W systemie Pepa Guardioli Nunes broni szeroko, a po odzyskaniu piłki może ruszyć do przodu lub zejść do środka i pomóc w rozegraniu. Dzięki temu City zyskuje dodatkową opcję taktyczną, choć koledzy muszą asekurować jego ofensywne wypady. Oceniam go nie tylko przez pryzmat odbiorów i czystych kont, lecz także tempa, wszechstronności oraz umiejętności szybkiego przejścia do ataku. Jeśli regularnie będzie grał na tej pozycji, może stać się jednym z najbardziej nietypowych prawych obrońców w czołówce.
Denzel Dumfries łączy siłę fizyczną z groźnymi wejściami w pole karne
Dumfries łączy siłę, szybkość i odwagę. Mierzy około 188 cm, ma atletyczną sylwetkę i dobrze znosi fizyczne starcia. Gdy rusza prawym skrzydłem, trudno go zatrzymać. Często wbiega w pole karne z drugiej linii, zwłaszcza gdy piłka znajduje się po przeciwnej stronie, więc obrońcy muszą pilnować zarówno jego, jak i napastników.
Jako wahadłowy Interu Dumfries wysoko ustawia się na skrzydle, a potem wbiega między obrońców. Atakuje dalszy słupek, dopada do odbitych piłek, a niekiedy ściąga na siebie dwóch rywali i otwiera kolegom przestrzeń. Choć jego rajdy nie zawsze kończą się golem lub asystą, sama obecność w polu karnym zmusza defensywę do reakcji.
Reece James pokazuje klasę, gdy pozwala mu na to zdrowie
W najlepszej formie Reece James łączy siłę w pojedynkach, precyzyjne dośrodkowania i opanowanie pod pressingiem. Nie tylko rusza prawą flanką, lecz także schodzi do środka i napędza ataki Chelsea. Potrafi zagrać w pole karne, uderzyć z dystansu oraz wykorzystać warunki fizyczne w obronie. Wpływa więc na grę odbiorem, podaniem i wejściem w ostatnią tercję.
Największym problemem pozostaje jego zdrowie: kolejne urazy ograniczają regularność i utrudniają złapanie rytmu. Dlatego oddzielam poziom piłkarski Jamesa od jego dostępności. Gdy regularnie trenuje i gra, należy do najbardziej utalentowanych prawych obrońców; bez ciągłości trudniej mu utrzymać formę przez cały sezon. W rankingu liczą się zatem zarówno jego wysoki potencjał, jak i liczba spotkań, które może rozegrać.
Ciekawostka: Reece James potrafi schodzić z prawej obrony do środka i pełnić rolę dodatkowego pomocnika, co daje Chelsea więcej opcji w rozegraniu — pod warunkiem, że zdrowie pozwala mu regularnie grać.
Źródła:
- https://www.soccer365.news/guides/best-right-backs-in-the-world
- https://newsespn.pages.dev/soccer/story/_/id/49515402/2026-fc-100-mendes-cucurella-best-fullbacks-men-soccer
