Powrót do strony głównej

GWARDIA WARSZAWA /27.01.2018/

W 1947 roku Gwardia, jako Grochów, walczy bez powodzenia o awans do ekstraklasy, ze średnią frekwencją na poziomie niespełna 3 tysięcy widzów na mecz. Swoje mecze rozgrywa na stadionie Orła na warszawskim Grochowie. W 1951 roku Gwardia pojawia się w II lidze i od razu włącza się do walki o awans do ekstraklasy. Swoje mecze rozgrywa na nieistniejącym już boisku przy ulicy Narbutta. Na jej mecze przychodzi niewielu kibiców.

W 1953 roku Gwardia awansuje do ekstraklasy i do końca lat 50. jest czołowym polskim klubem. Przeważnie walczy o czołówce tabeli, a w 1957 roku zdobywa tytuł Wicemistrza kraju. Średnia frekwencja na meczach Gwardii kształtuje się zazwyczaj w granicach od 6 do 12 tysięcy widzów. Rekordowa jest w sezonie wicemistrzowskim, pierwszym rozegranym na stadionie X-lecia i wynosi 17.180 widzów na mecz, a na spotkaniu z ŁKS-em Łódź obecnych jest 50.000 widzów.

W latach 50. klub nie posiada własnego stadionu, więc niemal co sezon zmienia miejsce rozgrywania swoich spotkań. Pierwszy mecz w ekstraklasie Gwardia rozgrywa na stadionie Legii, następne przenosi się na stadion Syreny na Polach Mokotowskich. Stadion ten miał małą zadaszoną trybunę na 50 miejsc, oraz owalne wały ziemne wokół boiska, na których publiczność mogła utworzyć maksymalnie 18 rzędów. Pojemność stadionu określano na około 10.000 miejsc. Średnia frekwencja na stadionie w czasie meczów Gwardii wynosi 7.360 widzów na mecz.

Następny sezon, 1954 roku, Gwardia rozgrywa najpierw na stadionie Syreny, potem na dopiero co oddanym do użytku stadionie Skry. Stadion miał nowoczesne betonowe trybuny (z trzech stron), tworzące kształt podkowy. Miały one 440 metrów długości i 30-32 rzędy ławek, które obliczone były na 30.000 miejsc siedzących. W 1955 roku Gwardia przenosi się na stadion Legii, w 1956 wraca na Skrę, a ostatnie trzy sezony lat 50. rozgrywa na stadionie X-lecia. Stadion X-lecia został oddany do użytku w lipcu 1955 roku. Stadion budowano zaledwie 11 miesięcy. Był w kształcie spłaszczonego koła. Ilość rzędów ławek na zboczach zachodnich i wschodnich wynosiła po 74, na północnym i południowym po 54. Różnica ta została zagubiona w przejściach między sektorami, których jest 42. W sumie miejsc siedzących na stadionie X-lecia było 71.000. W 1957 roku Gwradia notuje rekorodową średnią frekwencję wynoszącą 17.180 widzów na mecz.

W latach 60. Gwardia spisuje się słabo; przeważnie broni się przed spadkiem, trzy sezony występuje również na drugim froncie rozgrywek. Swoje mecze rozgrywa na stadionie X-lecia. Średnia frekwencja Gwardii w ekstraklasie kształtuje się zazwyczaj w granicach od 4 do 6 tysięcy na mecz. W sierpniu w 1967 roku, Gwardia opuszcza stadion X-lecia i przenosi się na dopiero co ukończony własny stadion przy ulicy Rakowieckiej. Na stadionie trybuny w formie amfiteatru okalały boisko wraz z bieżnią z trzech stron (wzdłuż boiska i za bramkami). Miały od 14 do 18 rzędów ławek i ich pojemność określano się na 12.000 miejsc. Po przeprowadzce na Racławicką frekwencja na meczach Gwardii nie zmieniła się względem tej ze stadionu X-lecia i nadal jest niewysoka.

Lata 70., dla Gwardii są podobne do poprzedniej dekady. Rozgrywa siedem sezonów w ekstraklasie, trzy w II lidze. Frekwencja w ekstraklasie wynosi od 4 do 6 tysięcy widzów na mecz. W czasie występów w II lidze, frekwencja gwałtownie spada, nawet do poziomu poniżej tysiąca widzów na mecz.

W pierwszej połowie lat 80. Gwardia zalicza dwa sezony w ekstraklasie, pozostałe rozgrywa w II lidze. Dramatycznie spada zainteresowanie meczami Gwardii. Na drugim foncie, spotkania Gwardii obserwuje średnio od 400 do 900 widzów. W latach 90. Gwardia rozgrywa trzy sezony w II lidze i zostaje zdegardowana do ligi trzeciej. Przez kilka sezonów walczy o powrót do II ligi, potem spada jeszcze niżej, potem czasowo zawiesza swój udział w rozgrywkach.

Stadion Gwardii w tym czasie podlega dewastacji. Większość sektorów zostaje wyłączona z użytkowania, ławki rozpadają się. Na stadionie udostępniono 210 miejsc siedzących na fotelikach. Obecnie stadion jest zamknięty, Gwardia swoje mecze rozgrywa w na innych obiektach, nierzadko boiskach szkolnych i cieszą się one niemal zerowym zainteresowaniem kibiców. Drużyna występuje w warszawskiej klasie A, tj. na siódmym szczeblu rozgrywek.


Podsumowanie
W latach 1948-2018 Gwardia rozegrała 69 sezonów, z czego 23 na pierwszym poziomie rozgrywek, 19 na drugim oraz 29 na trzecim lub poniżej trzeciego poziomu. Na 979 meczy przyszło 2.357 tysięcy widzów, co daje Gwardii 34 miejsce w Polsce. Średnia frekwencja wyniosła 2.408 widzów na mecz. Na najwyższym szczeblu rozgrywek Gwardia rozegrała 274 meczy jako gospodarz. Średnia frekwencja wyniosła Najwięcej meczy Gwardia rozegrała na stadionie przy ulicy Racławickiej – 137, tj. 48% ogółu. Jednak najwyższa frekwencja miała miejsce w 22 meczach rozegranych na stadionie Legii (w latach 1955-1960) i wyniosła 12.410 widzów na mecz. Ponadto Gwardia grała na stadionie X-lecia – 96 meczy w latach 1957-1972, Skry – 16 meczy a latach 1954-56. Ponadto Gwardia rozegrała jeden mecz na stadionie ŁKS-u Łódź, jeden na stadionie Gwardii Białystok.



Analizując dorobek drużyny Gwardii, wyróżniamy trzy okresy. W pierwszym w latach 1953-1974, zazwyczaj występuje w ekstraklasie, a w latach 50. należy do jej czołowych zespołów. W drugim okresie jest głównie drużyną drugoligową, choć zalicza też kilka sezonów w ekstraklasie. Trzeci sezon rozpoczyna się od 1992 roku, gdy to Gwardia spada z II ligi i odtąd występuje w niższych ligach. Miejsca zdobyte w kolejnych sezonach ligowych lat 1948-2005 przedstawia poniżej zamieszczony wykres.



Średnią frekwencję w kolejnych sezonach lat 1948-2005 na meczach Gwardii przedstawia poniżej zmieszczony wykres. Na ciemno zielono w wykresie słupkowym ukazana jest średnia frekwencja w danym sezonie, na jasno maksymalna widownia w danym sezonie, natomiast linia ciągła ukazuje pojemność stadionu, na jakim Gwardia rozgrywała swoje mecze w danym sezonie.



Poniższy wykres ukazuje średnią frekwencję na meczach Gwardii w kolejnych sezonach lat 1948-2005, w porównaniu ze średnią frekwencją 20-tu najpopularniejszych polskich klubów w danym sezonie. Z wykresy wynika, że Gwardia, poza kilkoma sezonami rozegranymi w latach 50. notowała frekwencję znacznie odbiegającą w dół od tej średniej. Na górze wykresu podane są miejsca, które Gwardia zajmowała pod względem średniej frekwencji na kolejnych sezonach. Klub zostaje sklasyfikowany tylko wtedy, gdy zajmuje miejsce w pierwszej 20-tce klubów.



Pierwszy mecz na najwyższym szczeblu rozgrywek, Gwardia rozegrał 22 marca 1953 roku na stadionie Legii. Przeciwnikiem był AKS Chorzów, a w meczu padł wynik 0-1. Stadion miał wówczas pojemność 45.000 miejsc, a mecz obejrzało 9.000 widzów. Rekord frekwencja na meczu Gwardii padł 28 kwietnia 1957 roku na meczu z ŁKS-em (4-1), na który przyszło 50.000 widzów. Mecz miał miejsce na stadionie X-lecia.